Essay ‘Preventie en vroegsignalering in het sociale domein’

Goede preventie komt in de wijkteams vaker niet dan wel van de grond. Ook lijkt de preventieopdracht aan verwarring onderhevig. Hoe komt dat? Carla Kolner reflecteert in dit eerste essay op de mogelijke reden van de verwarring. Dit is een eerste stap in haar (PHD) zoektocht naar goed preventiewerk in het sociaal domein.

Reeks essays

Het essay ‘Preventie en vroegsignalering in het sociale domein’ is de eerste uit een reeks die het Kennisplatform Sociaal Domein NH gaat publiceren. De auteur heeft voor het onderwerp preventie en vroegsignalering gekozen, omdat zij vindt dat deze onderwerpen een hogere prioriteit verdienen binnen zorg én welzijn. “Om een goede integrale aanpak te realiseren is het in ieder geval nodig dat samenwerking tussen de domeinen welzijn en zorg wordt verbeterd”, aldus Kolner.

Beeldvorming begrip preventie

De beeldvorming van het begrip preventie is naar mening van Kolner diffuus omdat preventie in de praktijk vanuit verschillende paradigma’s en invalshoeken wordt benaderd. Sociale professionals geven andere taal aan preventie dan bijvoorbeeld zorgprofessionals en ook focus, mensbeeld, werkwijze en bijvoorbeeld ook verwachtingen over de maakbaarheid van gezondheid zijn in de domeinen sociaal en gezond verschillend. Daarnaast zie je dat de aandacht in het sociaal domein de laatste jaren vooral erg op het individu is gericht. De collectieve preventie schiet er door alle drukte vaak bij in zo wordt in het essay toegelicht. In het essay worden eerst de drie modellen (het medisch, sociaal en gezondheidsmodel) naast elkaar gezet. Aan het slot van het essay worden op basis van een vergelijking van de modellen een aantal opmerkingen en kanttekeningen gemaakt over preventie.

Essay ‘Preventie en vroegsignalering in het sociale domein’

Wil je reageren, mail dan naar carla.kolner@kennisplatformsdnh.nl.


Reactie Alletta Winsemius (Movisie):
"Alleen al het beschrijven van de overeenkomsten en verschillen tussen het medisch model en het sociaal werk model is een grote verdienste van dit essay. Het maakt direct duidelijk waarom samenwerking tussen beide domeinen niet eenvoudig is. Tegelijkertijd maken de verschillen ook duidelijk hoe de domeinen complementair zijn. Om samenwerking werkelijk ten goede te laten komen aan de patiënt, de cliënt, de doelgroep, de burger, is het nodig dat hun wensen, mogelijkheden en behoeften meer voorop komen te staan. En dat professionals uit beide domeinen bereid en in staat zijn de beperkingen van hun eigen zienswijze en benadering te onderkennen en de eigen waarde van het andere domein te erkennen. Wat is er voor nodig om dat mogelijk te maken? Daar ben ik benieuwd naar."